“Je wilt samenwonen, maar vindt niets. Je ouders willen kleiner wonen maar hebben geen alternatief. Er wordt gebouwd, maar niet voor wie hier woont. Geldrop-Mierlo heeft circa 26% sociale huurwoningen, de landelijke norm is 30%. Met de huidige bouwplannen groeit dat tekort alleen maar. Wie hier woont, moet hier een huis kunnen vinden. Zo simpel is het.”

SAMEN trekt een harde grens: minimaal 30% sociale woningen bij elk nieuwbouwproject. Geen ambitie die later sneuvelt, maar een voorwaarde. Nieuwbouw is er eerst voor inwoners van Geldrop-Mierlo: starters, gezinnen en ouderen die hier willen blijven. De gemeente stuurt op wat er gebouwd wordt, voor wie en onder welke voorwaarden. De markt bepaalt niet. Er komt ruimte voor woningsplitsing, kleinere woningen en mantelzorgwoningen. Leegstaand vastgoed wordt benut voor woningen. De gemeente koopt actief grond en vastgoed om regie te houden op de centrumontwikkeling van Geldrop: niet alleen winkels, maar wonen, horeca en ontmoeting. Het centrum van Mierlo blijft levendig en bereikbaar, met ondersteuning voor ondernemers en gratis parkeren. Leegstand wordt actief bestreden. Het distributiecentrum op Eeneind-West houden we tegen. Dat terrein is beter benut voor woningbouw — iets waar de regio meer behoefte aan heeft dan aan XXL-dozen.

“Je kind staat op een wachtlijst en niemand vertelt je hoe lang. Je moeder wacht maanden op een traplift. Je buurman van tachtig zit eenzaam thuis en niemand die het ziet. Je zoekt hulp, maar niemand voelt zich verantwoordelijk.”

SAMEN kiest voor snellere hulp door preventie en vroegsignalering, bij jong en oud. Niet wachten tot problemen escaleren, maar ingrijpen als het nog kan. Bij ouderen betekent dat: eenzaamheid signaleren, Wmo-voorzieningen op tijd leveren en mantelzorgers ontlasten met respijtzorg en goede informatie. Eén aanspreekpunt voor bestaanszekerheid, niet vijf loketten. Maatwerk boven bureaucratie: wie net boven de norm valt maar niet rondkomt, verdient een oplossing, geen afwijzing. Perspectief in plaats van sancties: stimuleer meedoen met begeleiding en kansen, niet met straffen. Kinderen worden beschermd tegen armoede door proactief te wijzen op de Meedoenregeling, Stichting Leergeld en het Jeugdfonds Sport en Cultuur. Niemand in Geldrop-Mierlo zou afhankelijk moeten zijn van de Voedselbank. Als dat toch nodig is, faalt de gemeente. De kosten voor jeugdzorg stijgen. Dat vraagt om slim organiseren, niet om rücksichtslos bezuinigen. Het kind mag nooit de rekening betalen.

“Je buurt is je thuis. Maar meldingen die maanden blijven liggen. Groen dat verwildert. Verlichting die het niet doet. Langzaam zie je je wijk achteruitgaan.”

SAMEN kiest voor terugkoppeling op elke melding: wat gebeurt ermee en wanneer. Niets mag onbeantwoord blijven. Onderhoud van stoepen, straten en groenvoorzieningen wordt een vaste prioriteit, geen sluitpost. Meer groen in wijken voor verkoeling, wateropvang en plekken om elkaar te ontmoeten. Plastic, blik en drankenkartons gewoon bij het restafval, in één bak. Zoals Eindhoven en Valkenswaard, waar het beter én makkelijker werkt. De hondenbelasting wordt afgeschaft. Speeltuinen worden opgeknapt samen met kinderen en ouders. Jongeren krijgen ontmoetingsplekken en een stem bij besluiten die hen raken. Verkeersveiligheid komt door herinrichting, niet alleen door borden. Schoolomgevingen en woonstraten krijgen voorrang.

“Je wilt vaker de fiets pakken. Maar de route naar Eindhoven of Helmond is druk, vol verkeerslichten en in het donker niet altijd even veilig. De bus? Station Geldrop heeft niet eens een halte. Het verkeer wordt drukker, maar echte alternatieven zijn er niet. Ondertussen betaalt Geldrop-Mierlo 1,7 miljoen euro mee aan een ondergronds busstation in Eindhoven.”

SAMEN kiest voor een bushalte bij het station die aansluit op treintijden, geen noodoplossing met minibusjes op afroep. De gemeente maakt druk om het snelfietspad af te maken. Verduurzaming moet haalbaar en betaalbaar zijn. Isolatiesubsidies, energiecoaches en de collectieve zorgverzekering helpen inwoners die het nodig hebben. Geen dwang, wel ondersteuning. Energiearmoede voorkomen we door er vroeg bij te zijn, niet door achteraf noodhulp te bieden. Het distributiecentrum op Eeneind-West houden we tegen met alle juridische middelen. Geldrop-Mierlo profiteert van de Brainportregio, maar ASML is belangrijk, niet de baas. Wij bepalen zelf wat past bij onze woongemeente.

“Je hoort dat er opvang komt in je wijk. Er wordt gesproken over participatie, maar alles is al besloten. De gemeente vangt meer op dan Den Haag vraagt. En je denkt: dit wil ik niet. Ondertussen wacht je zelf of iemand in je omgeving op een betaalbare woning of passende zorg.”

De Spreidingswet verplicht ons opvang te regelen in onze gemeente. Die verantwoordelijkheid nemen we, maar wel onder strenge voorwaarden. Inwoners moeten kunnen meedenken over hoe we die verplichting invullen: waar, hoeveel en voor wie. De raad stelde een kader vast. SAMEN stemde tegen: te ruim, te weinig waarborgen voor inwoners en raad. Maar zelfs aan dat kader houdt het college zich niet. Omwonenden worden niet betrokken bij locatiekeuzes, maar pas geïnformeerd als contracten al getekend zijn. De raad wordt buitenspel gezet en krijgt besluiten voorgeschoteld waar niets meer aan te veranderen valt. Er is geen berekening van wat opvang kost, maar er worden wel miljoenen gereserveerd. We voldoen aan de Spreidingswet, niet meer. Het college wil op voorhand al meer mensen opvangen dan het Rijk vraagt. SAMEN trekt daar een grens. Drie jaar is drie jaar: de opvang in De Akert stopt in september 2026. Omwonenden worden vooraf betrokken bij locatiekeuzes. Opvang mag de gemeente geen cent kosten. Overlastgevers worden geweerd. En wie mensen van buitenaf opvangt, investeert ook in de eigen gemeenschap. Het college doet dat niet. SAMEN wel.

“Jouw kind traint bij de voetbalclub, jij helpt als vrijwilliger bij het schoolfeest, je buurvrouw zingt in het koor. Sport, cultuur en verenigingen zijn de lijm van de gemeenschap. Maar vrijwilligers staan onder druk en accommodaties verouderen.”

SAMEN kiest voor structureel onderhoud van accommodaties. De proef met onbeheerde sporthallen moet stoppen: bij ongelukken is menselijk toezicht onmisbaar. De gemeente investeert in buitensportvoorzieningen in Geldrop en Mierlo. Vrijwilligers en verenigingen krijgen eenvoudige subsidietrajecten en hulp bij administratie, geen onnodige bureaucratie. Financiële drempels mogen niet bepalen wie meedoet: de Meedoenregeling en het Jeugdfonds worden actief onder de aandacht gebracht. Contracten en huurafspraken worden transparant en eerlijk geharmoniseerd. De rekenkamer bevestigde wat SAMEN al langer signaleerde: geen overzicht van maatschappelijk vastgoed, contracten verspreid over afdelingen, sommige nog in guldens. Dat moet anders.